03 — Geçmişten bugüneBelgelerde bir isim,
toprakta bir
hafıza.
Osmanlı arşiv kaydı, 1901 tarihli harita ve köyden aktarılan bilgiler, Selçuk’un geçmişine farklı pencereler açıyor.
Selçuk
Hicri 1264 (Miladi 1847–1848)Bir değirmen, bir dilekçe
Paylaşılan Osmanlı Arşivi katalog özetinde, Tekirdağ’ın Selçuk köyünde tasarruf ettikleri değirmene Hristo ve Lemro’nun müdahalesinin önlenmesini isteyen İnce ve Tahya adlı Hristiyan kadınların arzuhali anlatılır. Selçuk adı bu kayıtta açıkça yer alır.
Arşiv katalog kaydı ↗ · BOA, A.}DVN, 32/82
Hicri 1308 (Miladi 1890–1891)Buharlı un fabrikası izni
Osmanlı arşiv kaydının özetine göre Tekirdağlı Dimitri’ye, İnecik nahiyesine bağlı Selçuk köyündeki arazisinde buharlı un fabrikası kurma izni verilmiştir. Bu kayıt, köyün 19. yüzyıl sonundaki üretim tarihine ışık tutar.
BOA, DH.MKT, 1787/13
1901Haritada Selçuk
1901 tarihli Tekfurdağı haritasında köyün adı Selçuk olarak geçer.
20. yüzyılın başı · 1905Rum Ortodoks yerleşimi
Paylaşılan tarih bilgilerine göre köy, 20. yüzyılın başında bir Rum Ortodoks yerleşimiydi. 1905 yılında 1.250 Rum nüfus ve Ayios Minas Kilisesi bulunuyordu.
Mübadele dönemi · Göç ve iskânBalkanlardan Selçuk’a
Köy büyüklerinin anlatılarında Drama ve Nevrekop’tan gelen aileler anılır. Cumhuriyet Arşivi’ndeki tasfiye talepnameleri ise Selçuk’a yerleşenlerin geldikleri başka yerleri de gösterir: Selanik vilayetinin Kılkış, Langaza ve Siroz kazalarına bağlı köyler.
Kılkış’tan Armutcu, Devresinli, Mirova, Tokuşlu ve Kalınova; Langaza’dan Kavalar; Siroz’dan Tuzculu, kayıtlarda adı geçen köylerdir. Böylece Selçuk’un göç hikâyesi, farklı Balkan yerleşimlerinden gelen insanların ortak geçmişini anlatır.
BugünAdı mahalle, ruhu köy
Bugün Süleymanpaşa’ya bağlı Selçuk Mahallesi’nde tarım ve hayvancılık yerel yaşamın temelini oluşturur. Eski evler ve köyün sözlü hafızası, geçmişle bağını sürdürür.